Amsterdam – Klein Zwitserland (17-09-2021)

Een vrijdagavondwedstrijd is altijd een apart fenomeen. De voorbereiding is heel anders, de ambiance is anders en meer dan anders moet er rekening gehouden worden met eventuele file.

Over de ambiance gesproken: het was weer genieten. In het Wagener Stadion spelen met meer KZ-fans dan Amsterdam-fans is een mooie ervaring. Wij zijn dit natuurlijk gewend, want ieder jaar (behalve vorig jaar dan..) is dit het geval. Amsterdam is dit jaar een ploeg met een heel ander gezicht dan vorige seizoenen. Er is een nieuwe coach, er zijn nieuwe spelers en hun aanvoerder van de afgelopen jaren is gestopt. Nadat zij hun eerste wedstrijd gelijk hadden gespeeld, wat uiteraard aan moet hebben gevoeld als een teleurstelling, was het lastig om een duidelijke verwachting van hun spel te ontwikkelen. Wij hadden onze eerste wedstrijd in ieder geval gewonnen en waren voornemens weer te gaan winnen.

De wedstrijd begon goed vanuit onze kant en wij speelden met durf, ritme en controle. Amsterdam kreeg in de eerste 10 minuten een prima kans, die ook goed onschadelijk gemaakt werd. Op slag van het eerste kwart vielen wij aan over de linker zijde van het veld en uiteindelijk was het opkomende linksback Lucas die de bal diagonaal de cirkel inspeelde, waar Marco kwam inglijden. Zijn tip-inpoging werd gekeerd door de Amsterdamse goalie, maar de rebound was een prooi voor Tom: 0-1! Het eerste kwart was ook direct afgelopen, dus dat was een mooi moment voor de openingstreffer.

In het tweede kwart bleven wij goed spelen, ondanks enkele kansen voor de Amsterdammers. Een poging der Hoofdstedelingen strandde op de rechter klomp van Koene en verder werd er hard en goed verdedigd. Halverwege het tweede kwart sloeg Tim uit een moeilijke hoek op goal, maar wederom moest de sluitpost der Amsterdammers een rebound prijsgeven. U raadt het al wie er als de kippen bij was: Tom! Wederom een reboundgoal en nu stond het zelfs 0-2! Een heerlijke tussenstand. Amsterdam probeerde wat meer van zich af te bijten en wist een corner te versieren, die er helaas nog in ging ook: 1-2. De aansluitingstreffer was een feit. Met deze stand gingen we de kleedkamer in.

De tweede helft was heel anders dan de eerste. Waar wij in de eerste helft goed onder de Amsterdamse druk uit hockeyden én daarmee veel kansen wisten te creëren, lukte dat in de tweede helft niet meer. Of Amsterdam er nou een tandje bijzette of dat wij wat minder goed speelden laat ik in het midden, maar feit was dat we onder druk stonden. Amsterdam kreeg kansen en corners, maar wij hielden goed stand. Het derde kwart vielen er geen doelpunten en dus was het zaak om nog een kwart stand te houden.

In het laatste kwart was het spelbeeld hetzelfde, totdat na een hoge goal er iets heel moois gebeurde. Een hoge bal van linksachter Goof richting de strafbalstip van de tegenstander werd vanuit de lucht verlengd door Camil, die zo de Amsterdamse doelman verschalkte én weer een wereldgoal wist te maken: 1-3! We kregen met deze treffer wat extra ademruimte, maar het spelbeeld zou hetzelfde blijven. Amsterdam bleef druk zetten en zo’n 8 minuten voor tijd werd een voorzet van de linkerkant vanuit Amsterdams perspectief knap raak getipt door een Amsterdamse aanvaller: 2-3. Hierna zou Amsterdam nog kansen en corners krijgen, maar door met hand en tand te verdedigen zouden wij niet nog een treffer incasseren. Zo haalden wij de tweede opeenvolgende winst van het seizoen binnen!

Heren 1 Overzicht