Klein Zwitserland H1 – Pinoké H1 (16-11-2019)

Zaterdag, ja op zaterdag, speelden wij tegen Pinoké. Waarom speelden wij op zaterdag? Omdat dit een test was om te zien of het de band tussen de jeugd en de senioren zou vergroten en om te kijken of er meer publiek zou zijn dan op een vrijdagavond.

Eerlijk gezegd is het op KZ niet echt nodig om zo’n test te doen. De band tussen ons team en de jeugd is al sterk, gezien het aantal coaches dat wij leveren aan diverse jeugdteams en daarnaast zijn de vrijdagavondwedstrijden bij ons altijd uitverkocht (los van het feit dat je geen kaartjes kan kopen en dus eigenlijk iedere wedstrijd altijd is uitverkocht). Het zou voor ons – net als voor alle andere Hoofdklasseteams – voornamelijk zwaar worden om twee wedstrijden in 26 uur tijd te spelen. De meeste mensen zeggen binnen 24 uur, maar dat is natuurlijk onzin, gezien de starttijd om zaterdag (14:15) en de eindtijd op zondag (16:15). Afijn, genoeg getypt over dingen die niet inhoudelijk over de wedstrijd zelf gaan. Wellicht zult u snel begrijpen waarom er toch veel over andere dingen is getypt.

De wedstrijd tegen Pinoké gaf ons goede moed. Vorig seizoen hadden wij in eigen huis 2-2 gespeeld tegen de bezoekers uit het Amsterdamse Bos en op bezoek bij Pinoké hadden wij zelfs met 0-1 gewonnen, waardoor wij directe degradatie hadden afgewend. De wedstrijd was nog geen minuut jong of wij kregen een strafcorner. Een scoop ging richting Douwe en met een werkelijk waar grandioze aanname en balcontrole legde hij de bal vrijwel in een beweging vanuit de lucht op een voet van een verdediger: strafcorner. Niet Enzo, maar Ben zou gaan pushen en via een stick van Pinoké verdween de bal in het net: 1-0! Wat een droomstart. In het restant van het eerste kwart hadden wij Pinoké in de tang. Als zij balbezit hadden, waren zij niet bij machte om een gaatje te vinden in onze defensie. Als wij balbezit hadden, kwamen wij niet in de problemen. Stand na het eerste kwart was dan ook 1-0.

In het tweede kwart speelden wij nog steeds prima, maar schroefde Pinoké hun niveau al enigszins op. Halverwege het tweede kwart ramde Pinoké de bal vanaf hun rechter kant de cirkel in en na een stopfoutje in onze verdediging, was een aanvaller van Pinoké uiterst alert. Hij snoepte de bal van onze stick af en met een snelle backhandflats veegde hij raak in de lange hoek: 1-1. Niet veel later kreeg Pinoké een strafcorner te nemen, maar deze strandde op de handschoen van Koene. Toch zouden wij niet veel later tegen een achterstand aankijken. Wederom op de rechter kant van Pinoké werden zij erg gevaarlijk. Een dubbele 1-2 leidde tot een dot van een kans die ook raak werd gepusht op de binnenkant van de paal: 1-2 achter. Toch zouden wij nog van ons afbijten, toen wij een uitspeelcorner kregen. Helaas ging er iets mis in onze uitvoering en bleef het 1-2 bij rust.

Na de rust was er sprake van een totaal andere wedstrijd. Pinoké had tactische enkele aanpassingen gemaakt en daar hadden wij geen antwoord op. Wij wisten geen balbezit meer te houden en in niet balbezit speelde Pinoké ons, helaas, kapot. We hadden het zwaar in deze fase, maar hielden nog even stand. Totdat, na zo’n 7 minuten gespeeld te hebben, wij een domme corner tegen kregen voor een hak buiten de cirkel. Deze ging er hard in en dus stond het 1-3. Hierna werd waarschijnlijk onbewust toch al rekening gehouden met de wedstrijd van zondag (Hurley-uit). Ook de wissels waren hierop ingesteld en dat kwam het niveau allemaal niet ten goede. Nog in het derde kwart zouden wij ook nog de 1-4 incasseren, na een prachtige tip-in via de binnenkant van de paal.

In het laatste kwart zou het zelfs nog 1-5 worden en dat deed toch wel een beetje pijn. Wij hadden ons best wat voorgesteld van deze wedstrijd, maar helaas bleek Pinoké te sterk. Meteen na de wedstrijd zouden wij gaan uitfietsen, rekken en een ijsbad nemen. Dit alles om optimaal voorbereid te zijn op de kraker van de dag erna tegen Hurley. Over die wedstrijd morgen meer!

Heren 1 overzicht